Ik word vaak geïnspireerd door iets wat ik zie: de houding of blik van een mens, een dood vogeltje op straat, een museumbezoek — het kan van alles zijn. Wat er uiteindelijk uit mijn handen komt, is onvoorspelbaar.
Vergelijk het met een mooie boom in de natuur: die boom is prachtig, maar de vraag of hij ergens over gáát, houdt me niet bezig. De betekenis komt van buitenaf.
Het onbevattelijke vind ik veel fascinerender dan het bevattelijke. Dat een vis kan zwemmen, of dat het pijn doet als je je scheen stoot, is wel te begrijpen — maar het feit dát zulke dingen überhaupt bestaan, is uiteindelijk niet te bevatten.